Niels Smits van Burgst
Ik zag Robert Vorstman aan het werk in het televisieprogramma 'Sterren op het doek'. " Dat is een rasschilder", dacht ik en zocht zijn werk op het internet. Pas een half jaar later zag ik zijn schilderijen voor het eerst in het echt.
Zelden kom je zo'n eerlijke en directe schilder tegen. Zonder omhaal toont zijn werk alledaagse taferelen en ontmoetingen in rake penseelstreken. Of het nu gaat om het plezier van een hond in het water, in fris zonlicht badende interieurs, mensen in zijn omgeving, haven- of strandgezichten; Robert weet op een zeer directe manier zijn enthousiasme voor het onderwerp over te brengen op de toeschouwer. Hij weet, met minimale middelen de kleuren en het licht zo te schikken dat het lijkt of de schilderingen tot leven komen. Een jongedame op het strand vertelt trots over haar zwangerschap; de zwemmende hond brengt trouw zijn stok naar het baasje terug; ik verwacht elk moment bedrijvigheid in een verlaten haven. Door zijn directe manier van schilderen lijken ook zijn portretten levensechte mensen te zijn. Eigenlijk maakt Robert geschilderde snapshots maar die term doet geen recht aan zijn levendige werk. Zijn penseelstreek doet denken aan die van impressionisten als Isaac Israƫls en Edgar Degas, maar ook aan een moderne meester als Sam Drukker, hoewel ook deze vergelijking de lading van zijn sprankelende hedendaagse taferelen niet dekt.
Uiteindelijk lijkt het mij het beste als u de schilderijen in het echt ziet: wanneer u Robert Vorstman aan het werk ziet tijdens het schilderfestival in Noordwijk of zomaar ergens in een Amsterdamse haven.